19 Ağustos 2011

turk insanindaki tukenmeyen garanticilik huyu

benim ingiltereye gelis amaclarimdan biri, hatta en kuvvetlisi senede 12 ay, haftada 7gun, gunde 9 - 5 calismaktan kurtulmakti acikcasi.
turkiyede patronlar icin calisan : "aman gozumun onunde dursun, ofisten ayrilmasin" bir objedir.
gerci benim is yerim bu konuda cok kasmiyordu ama bir yerden sonra senelerce ayni yere gitmek-gelmek insana -benim gibi bir insana-
iskence gibi gelmeye basliyor...

Sabah ayni yolu gidiyor, ayni yolu aksam donuyorsunuz.
Rutin insanin kalbini mengene gibi sikistirmaya basliyor bir sure sonra.
Iste ben de bu bir is yerine aidiyetlik duygusundan silkinmek icin burda sozlesmeli calisma sansimi denemeye karar verdim ve
an itibari ile de 2 aylik bir iste sozlesmeli calisiyorum. burada bu tarz islere contract deniyor ve normalde surekli (permanent)
bir isten 1 ayda kazanacaginizdan cok daha fazlasini kazaniyorsunuz.

Ama tabi o isi gidip hemen yapmaniz gerekiyor.

Neyse iste ben boyle bir is bulup contract kariyerime basladigim icin sevincten havalara ucadurayim turkiyedeki bilimum aile efradi ve
tanidikla konustukca delirdim resmen.

yahu ben hayatimi mutlulukla surdurebilecegim bir yol bulmusum. 2 ay calis 1 ay otur yay.. Yok anlatamiyorum bunu kimseye

Annem bile "ne? iki aylik is mi?" falan oldu. Is garantisi bla bla diyorlar...

yillar once izmir fuarinda lunaparkta kamikazeye binmeden once makinenin basinda duran elemana "bu makinelere duzenli bakim yapiliyor mu? garanti verebilir misiniz bisey olmayacagina?"
diye sormustum. eleman da agzindaki sigaradan hirsla bir nefes cekerek ufka dogru dalmis ve
GARANTI BENIM
demis idi...

iste burada da aynen boyle... Garanti benim.
anlamiyorum neden bir insanin surekli bir iste calismasi sizler icin garantidir? ( anne, Burasi turkiye degil burda sozlesmeli calisma sistemi var. daha cok para kazaniyosun ve teknik anlamda daha kiymetli elemansin! )
 
ben ayni yerde surekli durmaya dayanamiyorum!
icime afakanlar basiyor "buraya bir omur mu gomucem Allahim?" diye dusunmekten.
halbuki boyle ooh 2 ay sonra sen yoluna ben yoluma diyen demet akalin gibi coskun ve mutluyum.
zaten hali hazirda calistigim bir umbrella company (benim icin vergi - ssk gibi isleri yapan elemanlar)
ve de agency mevcut. hergun 3-4 tane kelle avcisi ariyor. bu is bitince benim kendi kelleavcilarim bana yenisini bulacaklar elbet

is bulmaktan bu kadar korkmak neden?
is aramak neden bizi bu kadar korkutuyor ve sikiyor?

bazen en yakinimdaki insanlarda, sevdigim arkadaslarimda bile bu korkuyu goruyorum. Bir cv hazirlamak, yeni is bakmak falan cehennem azabi gibi geliyor insanlara.
belki ben de oyle olacaktim ama tuprasta cok ama cok onemli bisey gozlemledim oyle olmamak icin.

orada 30 senedir calisan, hayatinin tum anlamini sirkete yuklemis insanlarin zorla emekli edildigine sahit olmak bana "babanin mali degilse hic bir yere ait olma"
mottosunu kazandirdi. hayatta pek az sey beni, emekli edildigi an sudan cikmis baliga donen,  kendini iyi hissediyormus ve her sey yolundaymis gibi davranmasina ragmen
butun kimligini bir ceket gibi cikarip ofiste birakacak olmanin dehseti ile golge gibi titreyen taze emekliler kadar etkiledi...

bir de "acaba emekli mi edecekler beni, isten mi atacaklar?" diye dusunenler de cabasi.

why so serious?
memur ana babalarimizdan bize zerk edilen "is garantisi" kavraminin bizi ele gecirip hayatla ilgili butun
hayal ve beklentilerimizi yok etmesine izin veremeyecek kadar akilli bir nesiliz bence...( bizden 7-8 yil sonraki nesil icin bu kadar umitli degilim )

mutlu olmadiginiz bir yerde, uzerinize baglandigini hissettiginiz zincirlerle oturuyorsaniz oturmaya devam etmek neden?
hayat korkmaya zaman harcayamayacak kadar kisa.. (oha bunu diyene de bakin hele, hastalik hastalarinin sahi kendisi.)

7 yorum:

ege dedi ki...

tek kelimeyle harika bir yazı! ama neden açıklama yapmakla zaman harcıyorsun ki? 30 yaşındasın. seçimlerini kabul etmeyenler varsa, bu artık onların derdi. senin değil.

Elif Ayvaz dedi ki...

Bu yazını çok beğendim. Bana yakın olduğundan herhalde. Ben de ön muhasebecilik yaparken bir matbaada hepsini bıraktım ve yeniden üniversite sınavına girdim. Kazandım, şimdi okuyorum. Ama o hazırlık sürecinde falan herkes -hep- konuştu. Ama ben şimdiki hayatımla mutluyum. Onlar hala konuşuyor. :D

nilufer dedi ki...

anlamalarina imkan yok bosuna ugrasma. bir sure sonra sen bilirsin diyecekler zaten hakli oldugunu gorunce. cok kafaya takma da.

Adsız dedi ki...

Canım öncelikle haklısın ve ben yazdıklarına katılıyorum..

Bu tarafta iş aradığımı biliyorsun o nedenle sana burdaki realiteden bahsetmek istiyorum..Bu bi post olsaydı başlığı "welcome to hell" olurdu emin ol!

*Öncelikle bence bir kişi 9-5 çalışıyorsa ve haftasonu çalışmıyorsa dünyanın en şanslı kişileri arasındadır türkiyede.artık 7-8 den önce işten çıkan,haftasonu çalışmayan özel sektör çalışanı yok.(birgün iş bulurda 5 te çıkarsam havai fişeklerle kutlayacağım)

*evet iş arıyorum hala cv mi güncellemedim.baktıkça daral geliyo,düşündükçe sıkılıyorum.bıraksalar hep böle yayar otururum bunuda biliyorum

*hanii demişsin ya mutlu olmadığın işte yerde çalışmak neden..Canım herkes hayatta aynı koşullara sahip değil amlesef..bu koşullar hayat standardı,eğitim,aile..
Düşünüyorum..kendi arkadaşlarımdan..işini bırakıp yeni bir iş aramaya başlamak çok zor çünkü ekonomik şartlar zor.mühendis olmayanların dünyası böle :)
eğitim dersek mühendislik konusuna dönerim..sen işini dünyada her yerde yapabilir,ortak yazılım dili kullanabilirsin.ama malesef pek çok branş için bu geçerli değil.kısacası bizim kıçımızı kapatıp dandik işlere mahkum olmamız lazım
sonucusu aile..şimdi sen eşinle bir ailesin..birlikte bir karar alıp ailenizi taşıyabilir,istediğiniz hayat tarzını seçebilirsin.ama evli olmayan biri için düşünürsen ailesi anne ve babası.onları alıp,o düzenden koparıp başka ülkeye gidemezler.yada evli olup ikiside iş bulamayacak emsleklere sahip olamazlar vs vs

malesef hayat karmaşık..keşke hiç çalışmak zorunda olmasak.ben bittim iş ararken.artık aldırmıyorum napalım!

G

Merope dedi ki...

G, hosuna giden yapmayi sevdigin bir sey uzerinden sifirdan baslayip para kazanmayi denemeni soylesem cok mu hayalperest kalirim :(
en azindan ben su an burada is bulamasaydim oyle yapacaktim.. yemek yaparak para kazanmayi deneyecektim. ya da dikis dikmeyi ogrenmeyi planlayacaktim.. ama haklisin sonucta bir aile seklinde hareket etmeseydik bunu yapamazdim.. o zaman koca bulacaksin ! koca bul buyusu yapiyorum sana hemen :D
ama zengin bul bari kizim bzden gecti, ama bari sen bul zengin koca :D

Adsız dedi ki...

Hiç hayalperest olmazsın çünkü bende hayalperest olmasaydım bu kadar senedir sadece sevdiğim bişeyi yapmak için uğraşmazdım.bu yüzden işsizim bacım

Kızım aklımı mı okudun nedir..benim sıfırdan başlama planım ben sıfırken kendisi zengin olan bi koca bulmak :)) ama onun için önce biraz cilveleşmeyi,salak davranmayı ve göbeğimden kurtulmayı başarmam lazım malum :) aslında öyle bir planım var ama gerçekleşmesi için devletin bana sertifika vermesi lazım.ama o sertifikayı vermek için önce 1 sene kurs vermesi lazım.o kursu ne zaman verceği ise meçhul! ama beklemedeyim şaşırcaksın!
ama genede zengin koca bulsam bence daha iyi :)

G

Wicked_Stardust dedi ki...

. hayatta pek az sey beni, emekli edildigi an sudan cikmis baliga donen, kendini iyi hissediyormus ve her sey yolundaymis gibi davranmasina ragmen
butun kimligini bir ceket gibi cikarip ofiste birakacak olmanin dehseti ile golge gibi titreyen taze emekliler kadar etkiledi...


bunun altına imzamı atarım. ben de gördüm bu insanları. ve nasıl cırpındıklarını. şirket tüm kimlikleri olmuş. kartiviztleri ellerinden alındığında kim olduklarına dair hiçbir bilgileri yok.