23 Ağustos 2011

birileri oyk! ben istanbulda yasamam demisti degil mi?

Evet kader yine buyuk konusanlarin hakkindan gelmeyi biliyor.

Bu sabah metroda ‘service distuption’ olmustu. Yani normalde   dakikada bir gelen tren 10 dakikadir ortada yoktu. O koridorda biriken kalabaligi hayatim boyunca unutmayacaktim. Tepemizden surekli anons yapiliyordu ve leydiyss en centilmin pliss volk left … leydiler ve centilmenler cok ozur dileriz sabah mile end’de trende biri hastalandi. Mina koyim ne hastalanmasiysa bu butun trenleri hasamat ediyor?

Adamin biri sizoya baglayip trenin kontrolunu mu ele gecirdi ne oldu bilmiyorum ki.

Neyse orada 10 dakika boyunca beklerken ARMAGEDDON boyle bir sey olmali diye dusunmustum. O kalabaligin icinde raylara dusmeden en kosede durup trene en yakin konumlanmayi gercekleyebilmek, Allahim ya binemezsem diye titremek gibi aktiviteler varken dunya .ikime minare  .otume diye IPAD leri ile kitap okuyan ingilizleri o IPAD lere oturtmak istemistim. Tren gelince gunlerdir yaptigim antremanlarin sonucunu alip eyvesini yiyerek buyuk bir uzun atlama ile trene binebildim.

Cok mesuttum.

Ama beynimin icinde kucuk, kuccucuk bir ses guluyordu: “ayy Istanbul cok kalabalik, orda yasanir mi yaa” diyen ova’nin cuccuk sesi…

 

2 yorum:

ege dedi ki...

büyük şehir her yerde aynı bok. seninki de laciverti işte ceroş.

Merope dedi ki...

aynen! izmirde 30 sene kalmak hataymis valla. istanbulu londrayi gorunce insan yasanmaz saniyor iste ama bal gibi yasaniyo. tamam izmiri ozluyorum ama resmen kucuk sehirmis yani buyuk sehir degilmis :))