2 Mayıs 2011

kararsızlıklar ülkesinin tombik çılgını, bendeniz.

ya bizim bir karar vermemiz lazım,
hatta mehmet verdi o kararı
ama ben neden noktayı koyamıyorum

mehmet yüzüme bakıyor, diyor ki: geriye dönüp bakma
ben neden, üç tekerlekli bisikletine bakan çocuk gibi kalakalıyorum?

sabah uyanıyorum, içim umutla doluyor, hadi yapalım, yapalım diyorum.
akşam oldukça beynim yere çömeliyor, sünüyor. yapamazsın! yapamazsn sen! diyor

iki arada, ortada, penaltı, gol.
ne edeceğim ben, Allahım akıl ihsan eyle Ceren kuluna. kendim olmak, şakasına söylemiyorum, cidden çok zor bir şey be ya.

sabah gitmek, akşam kalmak istiyorum.
neden sabah başka, akşam başka biriyim.karar vermek bu kadar zor mu,
aaaaaaaaa ama!

3 yorum:

Adsız dedi ki...

Canım aslında her insanın bu yanı var sadece bazıları bunu daha kontrollü yaşıyor,bazısı hiç belli etmiyor.Değişik bişey
bende de var..bazen daha dengeli bazen daha dengesiz yaşıyorum.dün gece bu kesin olmayacak diyorum,artık ümit etme diyorum.sabah kalkıyorum kendimi hüzzünlü şarkılara vurup ya olursa diyorum.hayat işte hepimizi bi tarafa savuruyor

G

ege dedi ki...

önünde bir yol açılmışsa kapamak için güçlü bir sebebin olmalı sanki. var mı?

soluk dedi ki...

kararsızlık çok kötü gerçekten, ben de kıvranıyorum bu aralar