15 mart 2008, kedimi bıraktıgım gün

bomboş ...

hafızam göz yaşlarım dışında bomboş.

mehmetin alerjisi nihayet yendi bizi. kızımızı bıraktık artık. o şimdi çukuraga köyünde, bir çiftligin 9 kedisinden biri.

o artık bir ev kedisi degil.
adını kim söyleyecek , kime bakacak?

oracle ' ım... mutlu ol emi, senin için elimden gelen herseyi yaptım ama olmadı kızım...
olmadı, olmadı işte.
şimdi seni en mutlu olacagını düşündügüm yere verdim, baglara, bahcelere, o küçük kuşları ve fareleri artık camdan görüp mehlemeden peşine düşebilecegin yere kızım.

mamanı verecekler, ve kendi cinsinden arkadaslarınla olacaksın bütün gün, mehmetle beni evde yalnız basına beklemek yerine.

Hep mutlu ol emi bebegim, Allah korusun hep seni.

hem gelip görmeme de izin var nasıl olsa, yine görecegim seni...

You Might Also Like

0 yorum

en derin düşüncelerini dök bebeğim